boylu-buxunlu

boylu-buxunlu
прил. статный, рослый

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Смотреть что такое "boylu-buxunlu" в других словарях:

  • boylu-buxunlu — bax boy buxunlu. Boylu buxunlu oğlan. – . . Solovyov yaşı təzəcə iyirmi beşə girən, boylu buxunlu, yaraşıqlı bir kişi idi. Ə. Ə.. Biz çayxanadan çıxanda əyninə ipək pencək geymiş boylu buxunlu, qarabığlı bir kişi qollarını ata ata içəri girdi.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • boylu — 1. sif. Ucaboy, boylu buxunlu, qədd qamətli. Boylu oğlan. – <Kompozitor> boylu . . bir adamla qarşılaşdı. İ. Ə.. // Uca. Boylu çinar budaq atmış, qol atmış. R. R.. Hərdən boylu qovaqların xışıldayır yarpağı. Ə. Cəm.. 2. sif. dan. İkicanlı,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • sümüklü — sif. 1. Sümüyü olan. Sümüklü ət. 2. Sümükləri çıxmış, sümükləri bilinən. Sümüklü əl. 3. məc. Boylu buxunlu, şaqqalı, sümükləri iri. Natiqin bir suyu Veysə oxşayırdı. Ancaq bu ondan cavan, boylu, özü də sümüklü adamdı. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əndamlı — sif. 1. Boylu, boylu buxunlu, biçimli, bədən quruluşu çox düzgün, gözəl bədənli. 2. Bir qədər dolğun, bədən quruluşu yerliyerində. <Sultan bəy:> Əsil mən deyən arvad elə o idi ki, hallıca, dul, əndamlı. . Ü. H.. . . Əndamlı xanım xalata… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bazbırıtdı — (Şamaxı) boylu buxunlu, iribəndli. – Mənim əmim bazbırıtdı ola ola çox qorxacağdı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • bəynişan — (Qazax) boylu buxunlu, gözəl. – Əli bəynişan oğlandı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • təhəmtən — f. 1) iri cüssəli, boylu buxunlu; 2) şücaətdə, diribaşlıqda tayı bərabəri olmayan (İran əsatirində Rüstəm Zalın və Bəhramın ləqəbi); 3) qoşun başçısı, baş komandan; 4) pəhləvan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bazburudlu — sif. dan. Boylu buxunlu, qədd qamətli. Xəlil paşa belə bazburudlu oğlanları görüb mat qaldı. «Koroğlu» …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bığıburma — sif. Gənc, yetişmiş, yekə, boylu buxunlu. <Ağa Mərdan:> Bəs o yaxşıdır ki, baldızın tamam dövləti aparıb bir bığıburma oğlana yedirə! M. F. A.. Qapıda bizdən başqa dörd beş çoban da xidmət edirdi, hamısı yeniyetmə, bığıburma oğlanlar idi. A …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • hündürboy(lu) — sif. Boyu hündür olan; ucaboy(lu), boylu buxunlu. Hündürboy(lu) gənc. – Minayə hündürboylu, qarayanız, incə bir arvaddı. Ə. Ə.. . . Kərimov əlli yaşlarında, gözəlsifətli, hündürboy bir kişi idi. H. Seyidbəyli …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qamətli — sif. Boylu buxunlu, təndürüst, sərrast bədəni olan. Rəşid . . sadə geyimli, qamətli bir qızın ardınca düşüb heç yana baxmadan tələsik gedir, özünü ona yetirməyə çalışırdı. M. Hüs …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»